Zmarł prof. Uczelni, dr hab. Mieczysław Oryl
- Szczegóły
- Utworzono: 28 kwiecień 2026
„Człowiek żyje tak długo, jak długo trwa pamięć o nim”
św. Jan Paweł II
Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość,
że dnia 27 kwietnia 2026 roku odszedł
Śp.
Prof. Uczelni, dr hab. Mieczysław Oryl
nauczyciel akademicki Akademii Kujawsko-Pomorskiej w latach 2004 – 2018
na ówczesnym Wydziale Nauk Społecznych i Filologicznych
Rodzinie oraz Najbliższym składamy szczere wyrazy współczucia
Rektor, Prezydent, Senat oraz Społeczność
Akademii Kujawsko-Pomorskiej w Bydgoszczy
Pożegnanie odbędzie się 30 kwietnia o godz. 11.00
w kościele pw. św. Rocha w Radzanowie
Profesor był pedagogiem specjalizującym się w dydaktyce ogólnej, koncentrującym swoje badania na procesach nauczania i uczenia się – szczególnie w edukacji wczesnoszkolnej oraz w przygotowaniu uczniów do kształcenia ustawicznego. Jego dorobek naukowy obejmuje 42 publikacje, w tym 7 książek, a także liczne recenzje prac naukowych. Był także zaangażowany w rozwój młodej kadry akademickiej – wypromował ponad 300 magistrów i kilku doktorów.
Był członkiem kolegium redakcyjnego periodyku Uczelni „Rocznika Naukowego Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej w Bydgoszczy. Nauki o Edukacji”.
W swojej pracy badawczej podejmował zagadnienia takie jak rozwijanie zainteresowań czytelniczych uczniów, praca z uczniem zdolnym czy organizacja procesu dydaktycznego w sposób wielostronny i strukturalny. Szczególną uwagę poświęcał nauczaniu w klasach początkowych, proponując nowatorskie rozwiązania, m.in. koncepcję dwupoziomowego nauczania-uczenia się oraz reformy kształcenia wczesnoszkolnego.
Był również autorem pięciu eksperymentów pedagogicznych realizowanych w szkołach podstawowych, średnich oraz w szkolnictwie wyższym, co świadczy o jego praktycznym podejściu do dydaktyki i dążeniu do wdrażania teorii w rzeczywistości edukacyjnej.
Jego publikacje, takie jak „Wdrażanie uczniów do kształcenia ustawicznego” czy „Uczeń zdolny w literaturze i praktyce szkolnej”, pokazują, że szczególnie interesowało go przygotowanie uczniów do samodzielnego uczenia się przez całe życie oraz wspieranie ich indywidualnego rozwoju.
Profesor pozostawił po sobie trwały ślad nie tylko w literaturze pedagogicznej, ale przede wszystkim w pamięci swoich uczniów i wychowanków, dla których był inspiracją i przewodnikiem w świecie nauki.
Cześć Jego pamięci!
