Abstrakt
Zabytki kulturowe i historyczne stanowią podstawową kategorię zasobów turystycznych, które wspierają rozwój turystyki kulturalnej, edukacyjnej i krajoznawczej. Jako elementy dziedzictwa materialnego i niematerialnego zachowują pamięć historyczną, kształtują tożsamość terytorialną oraz wzmacniają konkurencyjność destynacji. Ich znaczenie wykracza poza funkcję atrakcji turystycznej, obejmując wymiar poznawczy, społecznokulturowy, gospodarczy i komunikacyjny. Współczesna turystyka kładzie coraz większy nacisk na doświadczalne zaangażowanie w środowiska kulturowe, promując włączanie zasobów dziedzictwa do innowacyjnych produktów turystycznych, w tym festiwali, wycieczek tematycznych i przemysłu kreatywnego. Zabytki kulturowe i historyczne często stanowią rdzeń destynacji turystycznych i wpływają na przestrzenną organizację przepływów turystycznych. Skuteczne zarządzanie dziedzictwem wymaga znalezienia równowagi między zachowaniem autentyczności a dostępnością poprzez zrównoważone praktyki turystyczne oraz stosowanie cyfrowych narzędzi interpretacyjnych, takich jak rzeczywistość wirtualna i rekonstrukcje 3D. W związku z tym zabytki kulturowe i historyczne należy traktować jako strategiczne aktywa, które generują korzyści ekonomiczne, a jednocześnie pełnią funkcje społeczne, kulturowe i budujące tożsamość, zapewniając ich zachowanie dla przyszłych pokoleń.

Abstrakt 
Rozwój ukraińskiej branży restauracyjnej w okresie stanu wojennego stał się ważnym tematem badań ze względu na złożoność wyzwań, przed którymi stoi ta branża. Celem artykułu było zbadanie strategicznych perspektyw zwiększenia konkurencyjności branży restauracyjnej na Ukrainie w okresie stanu wojennego. Cechą branży restauracyjnej jest to, że jej konkurencyjność często opiera się nie tylko na przewagach funkcjonalnych, ale także na wartości emocjonalnej, jaką konsumenci kojarzą z marką, atmosferą lokalu czy
tożsamością kulturową kuchni. W artykule analizowano główne aspekty transformacji branży restauracyjnej we współczesnych warunkach, w szczególności wpływ działań wojennych na modele biznesowe, nastroje konsumentów, łańcuchy logistyczne i dostępność zasobów. Autorzy analizują kluczowe trendy, które pojawiły się w czasie wojny, w tym wprowadzanie innowacyjnych podejść do prowadzenia działalności gospodarczej, rozwój usług online i dostaw żywności, a także rozwój inicjatyw społecznie odpowiedzialnych wśród przedsiębiorców. W szczególności zwrócono uwagę na znaczenie dostosowania lokali do nowych realiów, takich jak zapewnienie bezpieczeństwa klientom i pracownikom, dostosowywanie menu do niedoborów produktów oraz elastyczne planowanie pracy. W artykule przeanalizowano również wsparcie państwa dla branży, w tym ulgi podatkowe, programy grantowe oraz
inicjatywy stymulujące rozwój małych i średnich przedsiębiorstw. Stwierdzono, że skoordynowana współpraca między biznesem, państwem i społeczeństwem przyczyni się do dalszej odbudowy branży restauracyjnej, jej stabilności i rozwoju w warunkach niepewności. Na podstawie wyników przeglądu literatury, stron internetowych publikacji branżowych oraz analizy dostępnych danych statystycznych, przeprowadzono analizę SWOT branży restauracyjnej na Ukrainie w okresie stanu wojennego, a także scharakteryzowano kluczowe obszary dla utrzymania konkurencyjności branży restauracyjnej. Wyniki badania mogą być przydatne dla właścicieli lokali gastronomicznych, agencji rządowych oraz naukowców badających wpływ zjawisk kryzysowych na sektory gospodarki.

Abstrakt
Artykuł omawia rozwój gospodarstw opiekuńczych w Polsce w kontekście zmieniających się potrzeb społecznych oraz transformacji rolnictwa. W obliczu starzejącego się społeczeństwa i rosnących problemów zdrowotnych, pojawia się konieczność zapewnienia wsparcia opiekuńczego w lokalnym środowisku. Gospodarstwa rolne mogą stanowić odpowiedź na te wyzwania, oferując zarówno opiekę, jak i możliwość integracji społecznej poprzez kontakt z naturą. Artykuł analizuje czynniki napędzające oraz bariery rozwoju gospodarstw opiekuńczych w Polsce, wykorzystując metodę PEST oraz macierz EFE. Podkreślono potrzebę uregulowania prawnego tej formy działalności oraz korzyści płynące z deinstytucjonalizacji opieki. Przeprowadzone badania wskazują na istotny potencjał gospodarstw opiekuńczych jako innowacyjnego rozwiązania, które może wspierać rozwój obszarów wiejskich oraz podnosić jakość życia osób starszych, niepełnosprawnych i wymagających opieki.

Abstrakt
Sektor rolno-spożywczy odgrywa istotną rolę w rozwoju gospodarczym i społecznym Polski i stanowi istotny element europejskiego systemu żywnościowego. W ostatnich latach coraz większą uwagę zwraca się na zrównoważenie produkcji rolnej oraz rolę polityk publicznych we wspieraniu gospodarczej, społecznej i środowiskowej transformacji rolnictwa. W tym kontekście Wspólna Polityka Rolna (WPR) stała się jednym z najważniejszych instrumentów wpływających na rozwój i zrównoważenie sektora rolnospożywczego w Polsce. Celem niniejszego artykułu jest analiza zrównoważonego rozwoju sektora rolno-spożywczego w Polsce w kontekście Wspólnej Polityki Rolnej. Analiza empiryczna koncentruje się na zmianach strukturalnych i ekonomicznych w gospodarstwach rolnych, a także na roli publicznego wsparcia finansowego w zapewnianiu stabilności ekonomicznej gospodarstw. Badanie opiera się na danych statystycznych uzyskanych z Farm Accountancy Data Network i Komisji Europejskiej za lata 2004–2023. Wyniki wskazują na
istotne przekształcenia strukturalne w polskim rolnictwie, w tym wzrost wielkości ekonomicznej gospodarstw, powiększenie użytkowanej powierzchni rolnej i zmniejszenie nakładów pracy. Jednocześnie nastąpiła znacząca poprawa wyników ekonomicznych gospodarstw rolnych, co znalazło odzwierciedlenie we wzroście produkcji całkowitej, dochodów z gospodarstw rolnych i dochodów z gospodarstw rodzinnych. Analiza pokazuje również, że chociaż dotacje publiczne pozostają istotnym składnikiem dochodów z gospodarstw rolnych, ich względne znaczenie z czasem zmalało, co sugeruje poprawę stabilności ekonomicznej gospodarstw rolnych. Wyniki potwierdzają, że transformacja sektora rolnego jest ściśle powiązana z wdrażaniem zasad zrównoważonego rozwoju i funkcjonowaniem instrumentów WPR. Wsparcie publiczne odegrało istotną rolę w stabilizacji dochodów gospodarstw rolnych, promowaniu modernizacji strukturalnej i wspieraniu długoterminowej stabilności produkcji rolnej w Polsce.

Abstrakt
W artykule przeanalizowano wykorzystanie cyfrowych narzędzi zarządzania zasobami ludzkimi w procesach przepływu kadr w przedsiębiorstwach w warunkach cyfrowej transformacji gospodarki. Celem badania jest ocena wpływu cyfrowych technologii HR na efektywność rekrutacji, adaptacji, szkoleń oraz oceny pracowników, a także określenie ich roli w zapewnieniu stabilności procesów kadrowych w latach 2021-2025. Podstawową metodą wykorzystaną w badaniu były metody analizy systemowej i porównawczej, uogólnienia oraz analiza danych statystycznych i analitycznych. Podstawę empiryczną stanowiły dane dotyczące działalności ukraińskich przedsiębiorstw Rozetka, Nova Poshta oraz Ukrzaliznytsia. Wyniki analizy wskazują, że wdrożenie cyfrowych narzędzi HR prowadzi do istotnego skrócenia czasu rekrutacji, wzrostu zakresu szkoleń online, zwiększenia poziomu automatyzacji dokumentacji kadrowej oraz obniżenia kosztów administracyjnych. Stwierdzono, że najlepsze efekty cyfryzacji występują w obszarach rekrutacji i adaptacji pracowników, natomiast w dużych, hierarchicznych organizacjach rozwiązania cyfrowe przede wszystkim zwiększają przejrzystość i kontrolowalność procedur kadrowych. W artykule wykazano, że cyfrowe technologie HR tworzą zintegrowany model zarządzania przepływem kadr, w którym wszystkie etapy, od pozyskiwania pracowników po podejmowanie decyzji dotyczących rozwoju i mobilności wewnętrznej, opierają się na danych analitycznych i zautomatyzowanych rozwiązaniach. Sformułowano wniosek, że kompleksowa cyfryzacja procesów HR stanowi istotny czynnik adaptacji przedsiębiorstw do niestabilnych warunków oraz warunek strategicznego rozwoju kapitału ludzkiego w gospodarce cyfrowej.

Abstrakt
Celem artykułu jest zdefiniowanie i analiza strategii dyferencjacji biznesowej jako kompleksowego systemu przeciwdziałania wyzwaniom globalnym poprzez komponenty cyfrowe, społeczne i organizacyjne. Materiał badawczy stanowi analiza literatury naukowej z lat 2020–2025 oraz dane statystyczne dotyczące rynków międzynarodowych i ukraińskich z lat 2023–2024. Metodologia opiera się na syntezie podejść teoretycznych oraz analizie porównawczej wskaźników rynkowych. Wyniki badań wskazują, że kluczowymi filarami nowoczesnej dyferencjacji są adaptacyjność technologiczna, inteligencja emocjonalna marki oraz szybkość reakcji. Wykazano, że w warunkach wojny na Ukrainie dyferencjacja stała się egzystencjalnym mechanizmem przetrwania, w którym kluczowe znaczenie zyskały elastyczność operacyjna, bezpieczeństwo oraz niezależność energetyczna przedsiębiorstw.

Abstrakt
Zarządzanie organizacjami biznesowymi w XXI wieku ma opierać się na paradygmatach, metodach i podejściach zgodnych z celami i narzędziami rewolucji cyfrowej. Przesądza to o potrzebie transformacji programów nauczania w szkolnictwie średnim i wyższym, a także o budowaniu logicznych i systematycznych powiązań między nimi, które zapewnią optymalizację praktycznego przygotowania studentów. Konieczne jest świadome tworzenie warunków do wdrażania narzędzi cyfrowych w procesach uczenia się, podkreślając ich istotę, role, możliwości, ograniczenia i praktyczną przydatność. Jako jedno z głównych narzędzi rewolucji cyfrowej, sztuczna inteligencja (AI) została stworzona w celu znalezienia zastosowania w każdej dziedzinie życia. W dziedzinie edukacji jest ona postrzegana jako innowacyjna alternatywa dla poprawy jakości nauczania na wykładach i szkoleniach. Niniejsza publikacja przedstawia aspekty doświadczeń i wyników zastosowania metody nauczania opartej na projektach na Nowym Uniwersytecie Bułgarskim (NBU). Mając na uwadze znaczenie praktycznego kształcenia studentów oraz możliwości odpowiedniego reagowania
na aktualne potrzeby biznesu. W 2011 roku w Narodowym Uniwersytecie Bułgarii (NBU) utworzono pierwszą w Republice Bułgarii jednostkę praktyczno-badawczą Przedsiębiorstwo Szkoleniowo-Edukacyjne (ETE) w ramach kształcenia wyższego w zakresie zarządzania i przedsiębiorczości. Głównym celem tej innowacyjnej formy nauczania jest zbudowanie ścisłego powiązania między teoriami naukowymi przedsiębiorczości i zarządzania oraz ich integracja z praktyką z wykorzystaniem aktualnych technologii technicznych i obliczeniowych.

Abstrakt
W artykule przeanalizowano główne grupy wyzwań stojących przed rozwojem turystyki w Europie, takie jak wyzwania środowiskowe, geopolityczne i ekonomiczne. Przedstawiono podstawowe modele przezwyciężania negatywnych konsekwencji, takie jak wdrażanie innowacyjnych technologii w obszarze usług, wzmacnianie współpracy regionalnej oraz dywersyfikacja produktów turystycznych.

Abstrakt
Głównym celem pracy, jest zidentyfikowanie i analiza zmian w priorytetach zakupowych, preferencjach konsumenckich oraz sposobach dokonywania zakupów, a także poznanie opinii respondentów odnośnie rzeczywistego wpływu pandemii na postawy konsumentów podczas pandemii COVID-19. Dla realizacji postawionych celów wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. Techniką badań zastosowaną w pracy były badania ankietowe, a narzędziem badawczym był kwestionariusz ankiety. Wyniki badań ukazały jak zmieniały się nawyki zakupowe konsumentów w czasie pandemii. Z badań wynika, że nastąpił szybki rozwój sklepów internetowych oraz duży wzrost zainteresowania zakupami online. Ponadto odnotowano, że w czasie pandemii konsumenci bardziej zaczęli zwracać uwagę na cenę i promocje, a także częściej planowali wydatki. Wielu klientów postanowiło więcej oszczędzać. W okresie pandemii zrezygnowano z zakupu głównie dóbr luksusowych, a więcej wydano na zdrowie.