Abstrakt
Niniejszy artykuł to próba odpowiedzi na pytanie czy najnowsza europejska regulacja jest w stanie sprostać AI – nowej technologi i w sposób wystarczający ją uregulować. W pierwszej kolejności przedstawiony zostanie zarys historyczny powstania aktu, zakres podmiotowy i przedmiotowy, przybliżone zostaną obszary regulacji, a następnie elementy charakterystyczne, jakie wykreował ustawodawca unijny. W dalszej kolejności przeanalizowane zostaną instrumenty mające na celu ograniczenie negatywnych skutków korzystania z AI oraz pobudzające dalszy rozwój i eksploatację systemów bazujących na systemach AI. Biorąc pod uwagę tak szeroki zakres regulacji, zasadnym jest próba udzielenia odpowiedzi w przedmiocie czy Rozporządzenia stanowi innowacyjną regulację, które zmieni przyszłość sztucznej inteligencji w Europie.

Abstrakt
Na temat obrazu Boga w człowieku w ujęciu biblijno-teologicznym napisano już wiele. Więcej uwagi należałoby jednak poświęcić właściwemu zrozumieniu Rdz 1,26, który ukazuje, że Pan Bóg stworzył człowieka nie tyle „na swój obraz i podobieństwo”, ale dosłownie: „na swój obraz według swego podobieństwa”. Uważne tłumaczenie tych słów rodzi pytania o to, co w człowieku jest obrazem Boga, co świadczy o jego wyjątkowości w stosunku do innych bytów stworzonych, wreszcie – jakie jest jego powołanie w relacji do Stwórcy. Właściwe rozumienie antropologii biblijnej zostanie przeprowadzone także na podstawie dokumentu Papieskiej Komisji Biblijnej zatytułowanego: Czym jest człowiek? Zarys antropologii biblijnej.

Abstrakt
Przedmiotem niniejszej analizy jest stosunek przedstawicieli pokolenia Z wobec ekonomii. Celem badania jest wyjaśnienie, jaki stosunek do wiedzy ekonomicznej mają studenci pedagogiki oraz określenie znaczenia płci dla tego stosunku. Warto zaznaczyć, że autorki są świadome, iż wyniki tego badania nie muszą odzwierciedlać stosunku do ekonomii całej populacji pokolenia Z. Badanie to ma charakter pilotażowy, umożliwiający rozpoznanie stosunku do wiedzy w zakresie ekonomii w grupie studentów pedagogiki, która w nim uczestniczyła. Autorki proponują traktować to badanie jako wstęp – zachętę do dalszych, bardziej szczegółowych badań w tym obszarze. Badanie przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego z zastosowaniem techniki ankiety i narzędzia badawczego kwestionariusza ankiety wśród studentów pedagogiki Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie oraz Akademii Pedagogiki Specjalnej.

Abstrakt
Paul Evdokimov (1901-1970), jeden z najwybitniejszych współczesnych rosyjskich myślicieli prawosławnych, podarował chrześcijanom Zachodu wiele teologicznych skarbów z wielkiego dziedzictwa tradycji wschodniej. Jednym z tych tematów był teologiczny zamysł nad pięknem ikony. Zagadnienie to rosyjski autor ukazał w szerokim kontekście teologicznym, zwłaszcza chrystologicznym, ale także nawiązując do ważnych intuicji z antropologii teologicznej oraz teologii duchowości. Jest to myśl głęboko biblijna oraz nawiązująca do teologii ojców Kościoła. Ikona jest obecnością prawdziwego Piękna. I jako taka włączona w liturgię Kościoła jest miejscem i okazją do zbawczego spotkania, które przemienia człowieka. Jest odpowiedzią na transcendentne pragnienia człowieka. Odpowiedzi takiej nie przynosi natomiast piękno zbuntowane przeciw Bogu. Ono domaga się nawrócenia.

Abstrakt
Proces wychodzenia z uzależnienia jest bardzo złożony, zróżnicowany i wieloaspektowy, w którym ważne jest indywidualne podejście. Wymaga dłużej determinacji ze strony osób walczących o życie w trzeźwości jak również od strony instytucji i konkretnych osób towarzyszących na tej drodze. Mieszkania readaptacyjne są ważnym elementem wędrówki ku lepszemu życiu. Mogą być szansą na utrwalenie pożądanych psychospołecznych zachowań. Celem artykułu jest zbadanie jaki wpływ na proces wychodzenia z uzależnienia mają mieszkania readaptacyjne. Proces włączający w nurt życia społecznego określany jest mianem reintegracji społecznej, którą należy rozumieć jako proces przygotowujący do ponownego wpasowania się w ramy życia społecznego. Planowe i systemowe działania przystosowawcze względem osób borykających się z uzależnieniem dają szansę na ich udany powrót do środowiska oraz na funkcjonowanie zgodnie z obowiązującymi normami społecznymi

Abstrakt
W niniejszym artykule będzie miała miejsce próba odpowiedzi na pytanie czy najnowsza regulacja prawna z zakresu sztucznej inteligencji – AI Act – jest regulacją przyszłości sztucznej inteligencji w Europie. Konieczność uregulowania tej tematyki niejednokrotnie była podnoszona na forum europejskim. Regulacja ta stanowi odpowiedź prawodawcy europejskiego na postępujący rozwój technologiczny, nowe technologie i ryzyka które są z nim immanentnie związane. Stanowi także promocję idei prawnego uregulowania sztucznej inteligencji. Wzrost zastosowania systemów bazujących na sztucznej inteligencji czy to w obszarze życia społecznego czy rozmaitych sektorów gospodarczych – jest dostrzegalny. Owy akt odpowiada na coraz to większą obecność sztucznej inteligencji w dzisiejszej rzeczywistości, dokonując harmonizacji przepisów związanych z korzystaniem i dystrybucją systemów AI na rynku europejskim. Przedmiotowe regulacje tworzone są przez prawodawcę unijnego w duchu bezwzględnego poszanowania praw i swobód człowieka, ponieważ jeden z motywów przedmiotowego rozporządzenia to to, że sztuczna inteligencja jest zorientowana na człowieka i godna zaufania. Dzisiaj możliwe jest przeanalizowanie rozwiązań i potencjalnyc skutków jakie niesie za sobą obowiązywanie i stosowanie tego aktu. Stanowi ona bowiem pierwszą na świecie regulację prawną obejmującą systemy bazujące na sztucznej inteligencji. Z kolei zaś ewentualna ocena skutków wdrożenia tej regulacji z pewnością będzie możliwa po pewnym czasie od rozpoczęcia jej stosowania – rozporządzenie stosuje się zasadniczo od 2 sierpnia 2026 r. Cała opisywana regulacja stworzona jest w duchu poszanowania takich wartości jak zdrowie, bezpieczeństwo, demokracja, praworządność, ochrona środowiska. Konieczność stworzenia sztucznej inteligencji w oparciu o m.in. te wartości była szeroko komentowana w ramach wewnętrznego rynku europejskiego. Stąd też, niniejszy artykuł to próba odpowiedzi na pytanie jakie konkretnie wartości chroni AI Act i jakie instrumenty prawodawca unijny wdraża przedmiotowym rozporządzeniem celem realizacji owych wartości.

Abstrakt
Celem artykułu jest analiza różnych aspektów mimetyzmu w utworze Richarda H. Dany pt. Pamiętnik żeglarza1. Autobiograficzna powieść morska, w której autor dokładnie opisuje swoje doświadczenia zdobyte w czasie prawie dwuletniej żeglugi, staje się odzwierciedleniem autentycznego życia na morzu. Przestrzeń morska zostaje ukazana nie tylko jako ogromne zwierciadło wiernie odbijające rzeczywistość, lecz posiada także właściwości lampy zdefiniowanej przez Meyera H. Abramsa. Uzupełnieniem analizy utworu Dany jest zarysowanie paraleli zachodzącej między Pamiętnikiem żeglarza a zbiorem esejów Josepha Conrada pt. Zwierciadło morza. Chociaż obaj pisarze, ukazując mimetyczne właściwości morza, skupiają się na relacji między przestrzenią morską a samotnym żeglarzem, utwór Dany cechuje afirmacja odzwierciedlonej w tafli wody rzeczywistości, natomiast Conrad podkreśla wanitatywny aspekt lustrzanego odbicia.

Abstrakt
Problem człowieczeństwa otwiera dyskusję na temat wartości, które wydają się nie przedawniać. Ponadczasowość godności, wolności, afirmacji i afiliacji skłaniają badaczy społecznych nie tylko do ich przypominania, ale po części także do testowania, w celu poszukiwania treści związanych z ich trwałością. Perspektywa socjologiczna, czyli wolna od wartościowania, jak i nacechowania aksjonormatywnie pozwalają na opracowanie zarówno teoretycznej bazy analitycznej, ale także narzędzi dla wdrażania wartości w życiu społecznym. Wspomniane wartości mają charakter ponadczasowy i uniwersalny. W artykule stawia się za cel ich opis i wyjaśnienie, by uwypuklić taki właśnie ich wymiar i znaczenie.

Abstrakt
Sztuczna inteligencja, jako zjawisko technologiczne i kulturowe, zyskuje na znaczeniu w różnych dziedzinach życia, w tym również w sztuce. W kontekście sztuki, sztuczna inteligencja może pełnić zróżnicowane role: od narzędzia wspomagającego proces twórczy, po autonomicznego twórcę, zdolnego do generowania dzieł, które w pewnym sensie mogą konkurować z dziełami stworzonymi przez człowieka. Z perspektywy analitycznej, rozważania na temat AI w sztuce implikują szereg interakcji pomiędzy technologią a ludzką kreatywnością. Współczesne algorytmy uczenia maszynowego, w tym sieci neuronowe czy generatywne modele adwersarialne (GAN), umożliwiają artystom eksperymentowanie z nowymi formami ekspresji, otwierając przestrzeń dla innowacyjnych praktyk artystycznych. Istnieje jednak obawa, że maszynowe wytwarzanie treści może zagrażać tradycyjnemu pojmowaniu sztuki jako działania głęboko zakorzenionego w ludzkich emocjach i doświadczeniach.

Abstrakt
W integralnym rozwoju człowieka należy uwzględnić wszystkie wartości z uwzględnieniem ich hierarchii. Na samym szczycie drabiny aksjologicznej znajdują się wartości religijne i duchowe, ale nie można zapominać też o pozostałych. Uwzględniając je wszystkie tworzy się właściwa równowaga pomiędzy ciałem i duszą, dwoma elementami konstytuującymi byt człowieka, z przyznaniem priorytetu duszy wraz z jej intelektualną, wolitywną i afektywną zdolnością. Prawda ta dotyczy każdego mężczyzny i każdej kobiety, gdyż wszyscy są w nie wyposażeni i zdolni do integralnego rozwoju swego człowieczeństwa. Człowiek, aby mógł osiągnąć ten cel potrzebuje wychowania, które zapewnia mu rodzina, szkoła, Kościół i naród. Rodzina jest domowym ogniskiem i pierwszą komórką społeczną, w której rozwija się i dojrzewa. W szkole lepiej poznaje świat i otaczającą rzeczywistość, natomiast Kościół dostarcza mu wartości religijnych i duchowych, aby cenił swoją godność i ostateczny cel swojego życia, do którego jest powołany. Wszystkie wymienione instytucje znajdują swe korzenie w narodzie, łączącym wszystkich rodaków i zapewniającym im ciągłość trwania. Jak wskazuje wiedza i doświadczenie we wszystkich środowiskach, w których żyje, uczy się i rozwija człowiek najważniejsza w formacji jest miłość, która stanowi o jego tożsamości, będąc zarazem fundamentem i szczytem jego rozwoju. Dzięki niej osoba ludzka pokazuje swą szlachetność, bo ona daje mu motywację do wszechstronnego rozwoju.